Słowiński Park Narodowy

Położony w środkowej części polskiego wybrzeża Bałtyku, Słowiński Park Narodowy to na połowie powierzchni jeziora odcięte wąską mierzeją od morza, w jednej czwartej las, a tylko 5% zajmują wydmy. Jednakże to właśnie one stanowią największą tu osobliwość i atrakcję. Wkraczając na nie można — bez podróżowania do Afryki — ujrzeć pejzaże Sahary. Na domiar tego niektóre góry piaskowe na Mierzei Gardneńsko – Łebskiej wędrują, suną w kierunku południowo-wschodnim z przeciętną prędkością 4,7m rocznie, niekiedy dochodzącą jednak do 10m. Wydma Łącka na miejscu dawnej wsi Łączka wznosi się 43m n.p.m. i kształtem przypomina półksiężyc z ramionami wyciągniętymi na wschód. Nic tych wydm powstrzymać nie może. Przed kilku wiekami całkowicie zasypały miasto Łebę w jego dawnej lokalizacji; teraz ich ofiarą padają lasy, co widać po suchych kikutach umarłych drzew, które zostają odsłonięte po przejściu niszczącej fali piasku. Nawet niewprawny obserwator łatwo odróżni dwa rodzaje wydm. Białe, młodsze, są zarośnięte minimalnie, dzięki czemu wyglądają bardziej saharyjsko. Starsze, szare, opanowuje pustynna roślinność,jak turzyca piaskowa i szczetlicha siwa, która je w znacznej mierze umacnia. Najsku’eczniejsze w stabilizującym działaniu okazują się jednak bażyny, krzewinki z rodziny wrzosowatych o owocach podobnych do jagody, które dominują w runie sosnowych borów bażynowych, stanowiących przed piaskiem najlepszą zaporę.

Na wydmy turyści mogą wędrować pod warunkiem, że nie będą schodzili ze szlaku, przy czym szlaki mają do wyboru różnorodne. Słowiński Park to jedna z przyczyn, dla której przybywa tu tak wielu turystów, a noclegi w Łebie, w okresie wakacyjnym są niemalże tak popularne jak oferty noclegów w Chorwacji. Spacer ze wsi Czołpino do najwyższej w parku wędrującej Wydmy Czołpińskiej (56m n.p.m.) trzeba rezerwować godzinę; w okolicy wznosi się XIX-wieczna latarnia morska, a rozległa panorama odsłania widoki jezior Łebsko, Dołgie i Gardno, dalekiego Rowokołu — świętego wzgórza naszych pogańskich przodków, nagich piasków i morza
rozlanego aż po horyzont. Przy okazji w drodze na tę wydmę ścieżka przyrodnicza„Latarnia” prezentuje i objaśnia najbardziej charakterystyczne dla parku zespoły roślinne. Z Czołpina można też wybrać się inaczej, na platformę widokową, albo w trzygodzinną wycieczkę, najpierw przez bory bażynowe, następnie przez pępek polskiej Sahary, i wreszcie na brzeg morza.
Wariant najbardziej ambitny łączy Czołpino z Łebą, wiedzie czerwonym szlakiem przez wydmy i plaże, wymaga pokonania dystansu aż 20 km w jedną stronę, przy czym dostępny jest zarówno dla piechurów, jak i rowerzystów — dla tych jednakże bez możliwości wjazdu na wydmy. W sumie przez Słowiński Park Narodowy przebiegają znakowane szlaki turystyczne długości 140 km.

Słowiński Park Narodowy wpisany został przez UNESCO na listę Światowych Rezerwatów Biosfery oraz na listę obszarów wodno-błotnych o międzynarodowym znaczeniu przyrodniczym, chronionych tzw. konwencją ramsarską. Wszystkie jeziora, łącznie z gigantycznym Łebskiem (ponad 16-kilometrowej długości, o powierzchni 71,4 km2), trzecim w Polsce pod względem wielkości, są tutaj bardzo płytkie (średnio 0,7-1,6 m), zamulone osadami nanoszonymi przez rzeki, z brzegami płaskimi, lecz gęsto obrośniętymi trzcinami i oczeretem, co skutecznie utrudnia do nich dostęp i gwarantuje spokój bytowania całej miejscowej faunie.


Komentowanie wyłączone